SimuLook · Kameradan notlar
Çoktan çektiğiniz bir fotoğraftan tarifi okuyun
Sekiz ay önce bir karenin nasıl çıktığını beğendiniz ve o sırada kamerada ne olduğuna dair hiçbir fikriniz yok. Alışıldık cevap, o bilginin gittiği yönünde.
Gitmedi. Fujifilm’iniz onu dosyanın içine yazdı.
Her JPEG kendi tarifini taşıyor
Kamera bir JPEG ürettiğinde kullandığı ayarları dosyanın verisine kaydediyor — film benzetimi, dinamik aralık, iki ton kontrolü, Renk, keskinlik, Yüksek ISO NR, berraklık, gren, iki krom rengi kontrolü, beyaz dengesi kaydırma. Çektiğiniz tarif fotoğrafın içinde duruyor.
Yani onu bir kabloya ve kameranın orada olmasına gerek kalmadan geri alabilirsiniz. Uygulamayı fotoğrafa doğrultun, ayarları okusun.
Üstelik USB üzerinden okumanın aksine bu tek bir kamera modeliyle sınırlı değil. Veri biçimi gövdeler arasında aynı, dolayısıyla desteklenen her özgün Fujifilm JPEG’inde çalışıyor. Her okumayı birden fazla gövdeden gelen karelere karşı doğruluyoruz.
Yapamadığı şey
İşin püf noktası özgün kelimesinde.
Veri, kameranın yazdığı dosyanın içinde yaşıyor. Ekran görüntülerinde yok. Başka bir düzenleyicinin dışa aktardığı, bir mesajlaşma uygulamasından geçmiş ya da kırpıldıktan sonra yeniden kaydedilmiş fotoğraflarda da yok. Bunların hepsi yeni bir dosya üretir ve yeni dosya kameranın verisini değil düzenleyicinin verisini taşır.
Özgün dosya kartınızdaysa ya da özgünleri saklayan bir kütüphanedeyse sorun yok. Elinizde yalnız Instagram’dan geri gelen varsa ayarlar gitmiştir ve hiçbir uygulama onları geri getiremez — makul bir tahmin yerine dürüst cevap bu.
Bir dosyayı okuyamadığımızda yarı dolu bir ekran göstermek yerine bunu açıkça söylüyoruz.
Ayrı tutulan iki soru
Ayarlar çıktıktan sonra uygulama ikinci bir soruyu cevaplıyor: bu, sizin tariflerinizden hangisi?
Bu iki şeyin kesinliği çok farklı ve uygulama onları görsel olarak ayrı tutuyor. Bu kareyi hangi ayarların çektiği, dosyadan okunan bir olgu. Hangi tarifle eşleştiği ise bir yargı; puanı var ve kıl payı kaçmış bir eşleşme olabilir.
Bu yargıyı okumaya değer kılan üç kural:
Film benzetimi bir ağırlık değil, bir kapı. Fotoğraf ACROS ve tarif CLASSIC CHROME ise eşleşme yoktur. %85 değil. Bunlar farklı görünümler; ikisini bir yüzdede ortalamak, aritmetik kılığına girmiş saçmalık olurdu.
Kıl payı kaçan eşleşme farkı adlandırır. “%87 eşleşme” size yapabileceğiniz hiçbir şey söylemez. “Gölge tonda fotoğraf +2, tarif +1” tam olarak neyi değiştireceğinizi söyler. Bu yüzden uygulama ayrışan ayarları listeliyor.
Yalnız bir tarafın bildiği alan puanlanmaz, atlanır. Tarifinizde gren belirtilmemişse ve fotoğrafta varsa, bunu uyuşmazlık saymak dürüst tarifi cezalandırırdı; eşleşme saymak da her tarifi eşit ölçüde pohpohlardı. Dışarıda bırakılıyor, ve uygulama kaç alanı gerçekten karşılaştırdığını söylüyor — böylece zayıf bir eşleşme zayıf okunuyor.
Ne işe yarıyor
Bariz kullanımı, kaybettiğiniz bir görünümü geri almak. Daha iyisi kendi işinizi denetlemek: bir kareyi bir tarifle çekin, JPEG’den geri okuyun ve kameranın sandığınız şeyi tuttuğunu doğrulayın.
Uygulamanın kendisini de böyle doğruluyoruz. Test kameramızdaki yedi slot tamamen farklı iki yoldan okundu — kablo üzerinden ve her slotun fotoğrafından — ve ikisi her alanda uyuştu. Aynı yedi tarifin, biri diğerinden türetilmemiş iki ayrı kodlaması.
Bir fotoğraftan tarif okumak SimuLook’ta ücretsiz, ayrıştırıcının desteklediği her kamerada. Dosyadan başka hiçbir şeye ihtiyacı yok.
SimuLook geliştirilirken yazıldı — Fujifilm film benzetimi tariflerini okuyan ve yazan bir uygulama. Desteklenen kameraları görün · Diğer notları okuyun